Met Rotterdamse pelgrims naar de paus
toegevoegd op: maandag 23 oktober 2017
VNB-redacteur

 

Een bedevaart naar Rome is anno 2017 een prettige mix van devotie en toerisme. Indrukwekkende vieringen worden afgewisseld met dampende cappuccino's en bezoeken aan toeristische trekpleisters als het Colosseum en het Vaticaans Museum. Fotograaf Ramon Mangold reisde deze week mee met 250 Rotterdamse pelgrims.

Tien dagen lang trokken 250 pelgrims uit het rooms-katholieke bisdom Rotterdam met elkaar op tijdens de diocesane bedevaart naar de Eeuwige Stad. Met bisschop Johannes van den Hende bezochten zij veel heilige plaatsen in het hart van de katholieke kerk.

Voordat het zover was, stonden de bedevaartgangers met hun koffers op een vroege woensdagmorgen bij de opstapplaatsen in het bisdom. Tussenstops waren er niet enkel om de benen te strekken, maar ook om de eucharistie te vieren in befaamde basilieken en kathedralen in plaatsen als Keulen en Padua. Na drie dagen streek de groep eind vorige week neer in een viersterrenhotel aan de rand van het centrum. Een oase van comfort en rust die geen overbodige luxe bleek tijdens de dagen die nog zouden komen.

Het door de Vereniging Nationale Bedevaarten (VNB) samengestelde programma maakte van de reis een bedevaart. Dwars door het historische stadshart werden dagelijks heel wat kilometers afgelegd om de vele bijzondere plaatsen te bereiken. Geen voettocht naar, maar door Rome. Gelukkig bestaat er het openbaar vervoer.

Audiëntie
Het ene hoogtepunt volgde na het andere. De dagelijkse eucharistievieringen vonden plaats in de pauselijke major basilieken. Plaatsen van gebed en toewijding, uitgedrukt in tijdloze architectuur. Maar de climax was voor de meeste deelnemers het bijwonen van de audiëntie op het Sint-Pietersplein met paus Franciscus. Tijdens zijn rondrit was hij soms letterlijk op een armlengte afstand.

De pelgrims bezochten ook de basiliek van Sint-Laurentius buiten de Muren. Sint-Laurentius is de patroon van het bisdom Rotterdam en beschermheilige van de stad. De werken van de doodgemartelde heilige inspireren de gelovigen nog steeds om te werken aan naastenliefde en barmhartigheid. Typisch Rotterdams volgens diaken Iwan Osseweijer in zijn homilie: ,,Geen woorden, maar... juist!"

Na het slotlied van het zestig koppige gelegenheidskoor lieten de pelgrims de sacrale ruimte van de kerk achter zich. In kleine groepjes verdwenen zij in het dynamische gewoel van de stad. ,,Waarheen? Richting de Trevi fontein!" Gelukkig waren nog niet alle muntjes in het offerblok verdwenen, want wie over zijn schouder een muntje in de fontein werpt komt zeker - aldus de legende - nog eens terug in Rome.

(Bron: Algemeen Dagblad, 2017)