"Zingen heeft mij zoveel moois gegeven"
toegevoegd op: woensdag 28 februari 2018
VNB-redacteur


Karin Koomen Commandeur, 61 jaar en woonachtig in Hoogkarspel, is al jaren actief als zorgvrijwilliger voor VNB. Naast haar vrijwilligerswerk zingt Karin in verschillende koren, speelt ze toneel en houdt ze van reizen en wandelen. Karin ging mee op de eerste VNB-koorreis naar Rome in 2015. Deze reis was onder (vocale) begeleiding van Sonja Roskamp. Karin: “Ik was bang dat Rome nooit meer zo mooi kon worden als tijdens die eerste keer. Ik ga dit jaar voor de derde keer mee op koorreis.” Onze VNB-redacteur sprak Karin over haar passie voor zingen, haar dromen en wensen én haar grote liefde voor reizen. “Als je samen zingt dan maakt het niet uit waar je vandaan komt en wie je bent. Muziek verbroederd.”

Hoe ben je ooit begonnen met zingen?
Ik kom uit een erg muzikale familie. Ik zit al vanaf dat ik klein ben in een koor. Ik ben begonnen bij het kinderkoor bij ons in het dorp. Mijn vader die zong en speelde mondharmonica. Mijn broertje speelt, ook nu nog, in een bandje. Het is dus eigenlijk een beetje met de paplepel ingegoten. Mijn zus heeft een tijd geleden een musical geschreven. Dit was heel bijzonder. De boodschap van de musical is dat iedereen in het leven, ondanks zijn afkomst, werk en status, belangrijk is. Het is opgevoerd ter gelegenheid van de opening van het nieuwe dorpshuis.

Welke rol vervult zingen in je leven?
Zingen is voor mij heel belangrijk. Het heeft mij zoveel moois gegeven. Als ik niet meer zou mogen zingen dan zou dit grote gevolgen hebben voor mij en op wie ik ben. Zingen maakt mij vrolijk. Zingen is ontspanning en jezelf kunnen zijn. Niets is mooier dan jezelf te kunnen uiten door te zingen.

Zing je zelf in een koor?
Ja. Ik zing bij het kerkkoor bij ons in het dorp. Tot voor kort zat ik ook in een dameskoor. Hier ben ik mee gestopt omdat dit niet meer viel te combineren met mijn toneel. We studeren een nieuw stuk in en daar gaat veel tijd in zitten. Eens in de veertien dagen heb ik zangles en toevallig hebben we aanstaande week een zangworkshop. Iedereen kan dan komen kijken en luisteren naar hetgeen jij ten gehore brengt. Ik vind dit onwijs leuk om te doen. Ik zing het liefst musicalliedjes en Latijnse gezangen, zoals je bijvoorbeeld met een koor zingt.

Hoe ben je op het idee gekomen om mee te gaan op een van onze koorreizen?
Ik ga al jaren mee naar Lourdes als zorgvrijwilliger. Doordat ik op deze manier betrokken was bij VNB zag ik ook de koorreis naar Rome (augustus 2015) voorbijkomen. Dit was de eerste koorreis die door VNB georganiseerd werd. Ik heb me samen met mijn man aangemeld en voorafgaand aan de reis hebben we in Utrecht nog tweemaal gerepeteerd. Het was echt fantastisch! Wat een geweldige ervaring. In november 2016 was ter gelegenheid van het Jaar van Barmhartigheid en met de Nederlandse Dag weer een koorreis. De helft van het koor uit 2015 was mee en ik wilde dit uiteraard ook mee beleven. Ik heb me opgegeven, we repeteerden vooraf weer tweemaal en zijn uiteindelijk zelfs live op televisie geweest bij de eucharistieviering in de Sint-Pieter die door KRO werd uitgezonden.

Hoe heb je deze reizen ervaren?
Het is echt een droom. Het is zo overweldigend en bijzonder om deel te nemen aan zo’n reis, deel van het koor uit te maken en er tijdens de vieringen gewoon tussen te staan. Beide keren was de groep pelgrims ontzettend leuk en aan het einde van de reis waren we dan ook heel hecht met elkaar. Tijdens de eerste koorreis zongen we bijvoorbeeld in de Sint-Pieter. Er zat een Nederlandse toerist in de kerk en die zei na afloop dat hij tijdens ons optreden net in een droom zat. Hij liep nietsvermoedend de kerk in, niet wetend dat een Nederlandstalig koor de muzikale omlijsting zou verzorgen. Dit soort waardering die je krijgt van mensen is hartverwarmend. Op een gegeven moment begonnen we midden in Rome, spontaan ergens buiten te zingen. Mensen maakten foto’s, klapten, bedankten ons. Hartverwarmend.

 


Wat is het meest bijzondere moment dat jij hebt meegemaakt tijdens deze reizen?
Dit was toch wel de Nederlandse Dag, op 15 november 2016, in de Sint-Pieter. Alle pracht en praal, alle Nederlandse pelgrims, de paus die er was. Dat was heel speciaal en indrukwekkend en voor mij persoonlijk ook de mooiste dag van de week. Wat veel mensen niet weten is dat je tijdens zo’n koorreis echt niet alleen aan het zingen bent. Je ziet ontzettend veel van Rome: het Colosseum, de Sint Jan van Lateranen. Het is een druk programma, maar een ontzettend indrukwekkende reis. Ik had beide reizen voor geen goud willen missen.

Wat is de meest bijzondere plek waar je ooit hebt gezongen?
Op 19 november hadden we een reünie in de kathedraal in Utrecht. Het oude Rome koor begeleidde de mis vocaal en ondanks dat we maar een half uur gerepeteerd hadden, klonk het gelijk zo vertrouwd en super. Ik denk dat het bij zingen nog geeneens zozeer om de plek gaat, het draait om de saamhorigheid. Als je samen zingt dan maakt het niet uit waar je vandaan komt, waar je bent en wie je bent. Muziek verbroederd.

Welke reis/plek zou je nog een keer willen maken?
Ik ben ooit een keer met VNB op reis geweest naar Ierland, in de voetsporen van St. Patrick. Op zondagmorgen gingen we naar de plaatselijke kerk in Killough waar onze pastoor de viering begeleidde. Hij vroeg mij of ik daar het Ave Maria wilde zingen. De mensen reageerden zo ontzettend lief en geëmotioneerd. Ik liep de dag erna in de plaatselijke supermarkt en werd staande gehouden door de filiaalleider omdat hij me de dag daarvoor had horen zingen tijdens de Mis. Hij wilde me bedanken. Op onze laatste avond daar werd ik door een vrouw en haar dochter in de pub aangesproken of ik nog een keer Ave Maria wilde zingen. Ik vond de locatie ongepast maar overlegde met de pastoor, die vond dat het prima kon, dus zong ik het nog een keer. Aan de bar, in een pub, in Ierland voor Nederlandse pelgrims en locals. Een herinnering die me altijd bij zal blijven en een reis die ik graag nog eens zou willen maken. Bij Rome dacht ik op een gegeven moment “Wat als de tweede keer niet zo mooi wordt als de eerste?”. De tweede reis overtrof uiteindelijk al mijn verwachtingen en ik ga dit jaar alweer voor de derde keer. Mijn grote droom is om nog een keer, met het Romekoor, te zingen in het Heilig Land.

Waarom moet iedereen mee gaan op koorreis?
Iedereen die zingen als passie heeft en die zingt in een koor moet dit echt een keer meemaken. Het is zo’n onvergetelijke belevenis: hoe het voelt, hoe geweldig het is, de contacten die je eraan overhoudt. Ik kan het iedereen aanraden.