Kerstwens
toegevoegd op: maandag 17 december 2018
VNB-redacteur

Voetje voor voetje komen we langzamerhand verder op weg naar de ingang van de crypte van de Geboortegrot. Een half uur geleden vierden we met 450 Nederlanders Kerstmis. Het is weliswaar 18 november, maar in Bethlehem is het in zekere zin altijd Kerstmis. Het is ons dus gelukt, denk ik, de droom van twee jaar geleden is uitgekomen: VNB gaat met een grote groep pelgrims naar het Heilig Land met als hoogtepunt samen vieren in de stad waar Jezus geboren is. Nu zijn we bijna bij de ingang van de geboortegrot te midden van pelgrims uit Duitsland, Rusland, Griekenland, Spanje en nog vele, vele andere landen. Zo gaat het hier al bijna 1700 jaar lang. In sommige tijden maar met een enkeling, in andere tijden met velen. Ik besef in een rij te staan van ontelbare gelovigen die hier naar binnen schuifelden om naar de plek te gaan waar Jezus geboren is. In de Grot markeert een grote zilveren ster de plek waar Jezus geboren is. Plotseling ben ik er. En ook ik ga op mijn knieën en raak de plek aan.

Die ochtend liepen we door het moderne Bethlehem. Het is een drukke en levendige Palestijnse stad. De metershoge muur, die Palestijns en Joods gebied scheidt, is nooit ver weg. Ten tijde van Jezus was er nog geen muur, maar ook toen waren er allerlei scheidsmuren tussen religies en volkeren, tussen machthebbers en machtelozen, tussen rijken en armen. Lucas begint zijn geboorteverhaal bij de machtige keizer Augustus in Rome om dan met Maria en Jozef aan te komen in de velden van Bethlehem. “Terwijl ze daar waren kwam voor haar de tijd dat ze moest bevallen, en ze baarde een zoon, haar eerstgeborene; ze wikkelde Hem in doeken en legde Hem in een voerbak, omdat er geen plaats voor hen was in het gastenverblijf.”(Lucas 2,6-7) En toch zingen de engelen over vrede op aarde. God brengt vrede op een andere wijze. Hij begint van binnenuit, in het klein met een Kind gewikkeld in doeken. Zo mag de vrede ook in ons hart beginnen. Jaren later zegt de apostel Paulus dat Jezus onze vrede is: “Want Hij is onze vrede, Hij die de twee werelden één gemaakt heeft, en de scheidsmuur heeft neergehaald.”(Efeze 2,14). Stil bid ik met mijn hand op de ster om vrede, om muren die mogen vallen. Ondanks de schijn van het tegendeel wil en zal ik blijven geloven dat God deze wereld anders wil, dat Hij vrede wil en Liefde is.
Zalig Kerstmis en een mooi 2019: een jaar om muren af te breken en vrede te stichten.

Marc Brinkhuis, voorzitter pastoraat