Fietsen naar Fatima - Dag 17 Burgos

maandag 31 juli 2017 | VNB

Vandaag rijden de fietsers naar Burgos over een van de mooist delen van de Camino. Bekijk hier het filmpje, het verslag en de foto's. En blijf op de hoogte van hun bijzondere reis.  

 

Zaterdag 29 juli - Verslag van Anneke

Eigenlijk zijn we nog niet helemaal uitgerust van gisteren. Maar toch stapt iedereen weer op de fiets of in de auto. De temperatuur is goed, 17,5 graden. We zullen gaan duimen dat dit niet het dubbele gaat worden. Onderweg naar de koffiepauze is het toch wel duidelijk dat we niet meer in Frankrijk rijden maar in Spanje. Het landschap begint zo zoetjesaan de kleur groen te missen. Dor en droog begint het te worden. De koffie is intussen "weer binnen", de nodige aanverwante artikelen ook. Op naar Yesa,  zo'n 35 kilometer verder. Het is nu weer stijgen en dalen en dalen en stijgen. Een drukke lunchstop en toch is er 1 groep nog niet geweest. Ze zijn omgefietst om het klooster van SAN Juan de la Perja te bezoeken. Ze zijn vanmorgen om 8 uur tegelijk met ons vertrokken, hadden zelf wat eten en drinken en zouden bij de lunch weer bij ons aansluiten. Ze zijn er nog niet als we met de grijze bus alweer vertrekken, maar de oranje bus blijft braaf achter met soep en brood, banaan, ranja en water. Maar de grijze bus moet echt vertrekken anders zijn we niet op tijd bij de theestop en missen we onze  fietsers en de fietsers missen ons. En inderdaad missen we twee groepen op de theestop. Ze hebben besloten om rechtstreeks van de lunchstop door te fietsen naar het hotel. En daar staan we dan met een grote emmer vol fruitsalade bij de theestop. Gelukkig is het heel erg dorstig weer, dus alles waar vocht in zit is welkom. De emmer ging gewoon leeg. Het is bloedje heet intussen. Tegen de 40 graden. Om kwart over 4 is bijna iedereen binnen. En wie oververhit van de fiets afstapt, gebruikt het laatste water om af te koelen. Hoofd, nek, shirt, het maakte niet uit, als het maar nat werd en koel. We slapen vannacht in Jaca, maar voordat dát zover is hebben we eerst nog een heerlijk diner en een hoop gezelligheid daarna. En dan is het bedtijd. Morgen is het weer vroeg dag.

Spreuk van de dag
Als er één geloof is dat bergen kan verzetten, dan is dat het geloof in eigen kracht.

Zondag 30 juli - Verslag van Anneke

Het is zo'n 20 graden als we vertrekken. Het voelt nu nog heel lekker fris aan vergeleken met gisteren. We beginnen deze dag met een "zondagse lekke band". Maar als dit euvel verholpen is kan ook deze groep op pad. Koffie beneden bij de oude brug in Puente La Reina. Maar voordat we daar onze spullen kunnen neerzetten "mogen" we eerst deze plaats "kuisen". Twee vuilniszakken vol rapen we bij elkaar en de rest laten we toch maar liggen. Het is een hele mooie route en Puente La Reina  is een mooie vestingstad. Ik hoor zo links en rechts ook zeggen dat ze het een hele mooie stopplaats vinden. De laatste groep moet nog binnen komen als de oranje bus alweer gaat vertrekken. De soep moet opgezet worden. En op de lunchplaats hebben we een viering bij het Monasterio de Irache om half 1. Het was ietsjes later, maar het was een prachtige zondagse viering geworden. Buiten onder de bomen op bankjes, stoelen en op de grond. Geweldig!!! Een echte pelgrimsviering. Wie na de viering nog naar die wonderbaarlijke muur wil waar zomaar rode wijn uit een kraantje komt, krijgt nu de kans om zijn bidon te vullen. Maar wel voor eigen risico natuurlijk. Het zou ook niet slim zijn met deze hitte en nog 50 of 60 km te gaan tot het hotel. Ook al is er dan halverwege nog de theepauze. Ik ga er vanuit dat iedereen zich netjes heeft gedragen. Misschien zijn bidonnetje gevuld heeft voor vanavond, maar dat zien we door de vingers. Intussen zijn we onderweg naar Torres de Rio, het is 34  graden en de temperatuur stijgt nog steeds. Deze keer besluiten we om niet bij de kerk te gaan staan. Het is ontzettend warm en daar is nergens schaduw. Een klein stukje terug op de route vinden we een aardig plekje. Een paar bomen, een paar stenen bankjes en een waterpomp. Hier doen we het mee. Er zijn fietsers bij die nog steeds enthousiast zijn, maar er zijn er ook die het toch wel heel veel vinden. De kilometers en de hitte. 33 graden. Hoop dat het morgen wat minder warm wordt. Na de theestop komt er nog één etappe. En die is naar het hotel in Logrono.  
Nog een paar heuveltjes en veel naar beneden. Maar het blijft een hele klus met deze temperatuur. 37 graden. Grote bewondering voor het uithoudingsvermogen van de fietsers. In het hotel zijn we blij met alles wat douche heet. En als we weer een beetje toonbaar zijn en het zout van het lichaam is gespoeld, verrast Bert ons met een uurtje kaasproeven en een "kaas quiz". Daar hebben we weer wat van kunnen leren. Dank je wel Bert. Er zijn er die na het late diner van half 9, nog op een terrasje gaan zitten met een drankje en de dag nog eens doorspreken. En er zijn er die lekker op tijd het bed induiken om nieuwe krachten op te doen voor morgen. 

Spreuk van de dag
Als er één geloof is dat bergen dat bergen kan verzetten, dan is dat het geloof in eigen kracht. 

Maandag 31 juli - Verslag van Anneke

Ik doe het gordijn open van onze kamer en kijk, en kijk nog een keer. Zie ik het goed? Het is nog een beetje donker buiten. Dat ziet er vreemd uit. Tot nu toe was het gewoon "licht", maar vandaag dus niet. Als we vertrekken om 8 uur is het bewolkt een heerlijk fris, zo'n 18 graden. Als dat nu toch eens zo zou kunnen blijven. De eerste stop is pas na 47 of 55 kilometer. Een aardig eindje fietsen dus voor een kopje koffie in Santo Domingo de la Calzada. Maar ze kunnen het hoor. We vinden een fantastische nieuwe stopplaats waar ze even op adem kunnen komen met een lekker bakkie koffie en een kletspraatje. We trekken weer verder naar Belorado. Vandaag voor lekkere macaroni omdat de temperatuur niet zo hoog is. Als we daar wegrijden is het tegen drieën en is de theepauze nog 25 kilometer te gaan. De thermometer in de auto "zegt" dat het maar 25 graden is. Maar het zonnetje steekt, het windje is wel koeler dan gisteren. Daar zal het wel aan liggen dan. Vandaag is de theepauze in San Juan de Ortega. Van de zes groepen is er tot nu toe maar één groep geweest. Van drie groepen krijgen we de melding dat ze de theestop voorbij gaan en doorrijden naar het hotel. De laatste twee groepen komen bij de oranje bus die ook ergens langs de kant staat om de weg aan te geven. Ook die komen dus niet aan ons kraampje. En daar staan we dan weer voor Jan Doedel. Komt goed, het is een aantekening waardig. En nu dan snel naar ons hotel in Burgos. We rijden via een prachtige landelijke weg met veel Spaanse zonnebloemen die kant op. Het begint wel steeds harder te waaien. Ik hoop dat ze die laatste etappen de wind op de rug hebben. We zullen hen in ieder geval een warm welkom geven. 

Spreuk van de dag
Wind wordt pas tegenwind, als jij een bepaalde kant op moet.