Fietsen naar Fatima - Dag 19 Léon

woensdag 2 augustus 2017 | VNB

Onderweg naar Léon rijden de fietspelgrims langs uitgestrekte velden tot de horizon. De catering loopt gesmeerd. Vandaag krijgen de fietsers een inspiratietekst over vriendschap. Bekijk het filmpje en volg de pelgrims op hun reis naar Fatima.

 

Dinsdag 1 augustus - Verslag van Anneke

Hoera!!! We mogen uitslapen. Vandaag 8 uur ontbijten en 9 uur pleite. We gaan eerst de Kathedraal in Burgos bezichtigen. En voor wie er niet in wil, hij is groot genoeg om er omheen te wandelen of om gewoon wat rond te slenteren. Het is 16 graden met een heerlijke frisse wind. Een verademing. Bij de Kathedraal zetten we onze koffiekraam weer op. Iedereen een bakkie leut en we trekken weer verder naar Iglesias voor de lunch. Ook hier is een mooi kerkje in dit kleine dorpje. We vragen netjes of het kerkje open mag. En net als de voorgaande jaren mag dit. Voor ons een bezienswaardigheid en voor de bewoners van dit dorpje zijn wij het juist die een bezienswaardigheid zijn. Ik denk dat onze fietsgroep meer hoofden telt dan het aantal dorpsbewoners. Margo en Titus zingen hier een prachtig lied voor ons, waarna we versterkt in lichaam en geest weer op zoek gaan naar de volgende stopplaats Mota de Judios voor onze thee in yoghurt en fruitvorm. Ook een pannenkoek zal er wel weer in gaan dan. Maar voordat het zover is, wachten wij eerst nog op de laatste groep, want ook zij of misschien wel juist zij, hebben de soep verdient. We vertrekken een beetje laat naar de theestop. En het wordt weer warmer. Er wordt een band geplakt, fietskettingen schoongespoeld, kilometerteller opnieuw afgesteld............ de zwarte smeerhanden worden schoongemaakt met ons supersonische wondermiddel...... billendoekjes.
Jullie kunnen dit dus thuis ook gerust proberen. Soms worden ze zelfs gebruikt voor de vlekken in de shirts. Maar goed, alle klussen geklaard, alle groepen op de thee gehad en gaan met die banaan. De laatste pannenkoek heeft de kosteres van het kerkje geproefd. Samen delen. Ze moet er geloof ik nog even over nadenken of ze het lekker vindt. En dan gaan we weer op pad naar ons hotel in Fromista. Twee hotels zelfs. We slapen gescheiden. Maar morgen reizen we gewoon weer gezellig samen verder. 

Spreuk van de dag:
Ik jaag op kleine vreugde en zo vind ik alle dagen iets waar ik blij van word.

Woensdag 2 augustus - Verslag van Anneke

Om 8 uur naar het verzamelpunt om te starten. Een heerlijke temperatuur. Eigenlijk bijna koud. 13 graden. Maar dat loopt vandaag wel weer op. Men zegt dat het toch 32 graden gaat worden. We zullen het zien en we zullen het vooral weer gaan voelen. De koffie hebben we vandaag in Calzadilla de la Cueza. We staan op een mooi plekje langs de route van de pelgrims die te voet of met de fiets onderweg zijn naar Santiago. We staan daar met een zelf gebakken taart want vandaag is Anja jarig. Anja is met deze reis mee als pelgrim. Maar intussen is ze zo goed (ingeburgerd) in de catering dat we haar niet meer Willen missen. In Lourdes stapte Anja bij ons in de grijze bus, ze kwam, zag, en overwon en liet meteen de handje wapperen. Het boek lezen, borduren of andere vakantie ideeën komen maar zelden aan de buurt. Maar vandaag kreeg ze dus een eervolle behandeling: door een ere haag naar de taart terwijl het lang zal ze leven over de vlakte schalt. Een gezellige stop dus met alweer een echt wc in de buurt inplaats van struiken en bosje. Men noemt dit een Alberge of Refugio. De koffie smaakte heerlijk met dat zelf gebakken stukje taart, gebakken door onze taarten koningin Geertje. De soep stop is in het kleine plaatsje Bercianos del Real Camino. De naam is groter dan het plaatsje volgens mij. We zitten bij een klein kapelletje temidden van, met een groot woord gezegd, 5 uitvalswegen. 5 van de 6 groepen weten ons feilloos te vinden. De 6 groep rijd, net binnen ons zicht precies de verkeerde kant op, waarop zo'n man of 30 spontaan begint te roepen: omdraaien..... stop..... hier is de soep...... maar we riepen net niet hard genoeg en dan is de telefoon toch wel weer makkelijk. Het is 13.30 geweest als we verder rijden. 28 graden. Onderweg naar Villanueva de las Manzanas zien we wel weer wat meer groen, maar de graanvlakte winnen het duidelijk. Het waait flink, het lijkt wel een beetje op een moessomwind. Het waait echt hard dat wordt weer hard werken voor de fietsers. Welgeteld 129 of 153 lang. Op de route die wij rijden met de bus zijn de zonnebloemvelden weer veelvuldig aanwezig. We staan er nog maar net en onze snelle Jelles staan al weer voor onze neus. Volgens mij doen die aan " laagvliegen". We hebben nog niet eens de tafel uit de auto. Heel braaf en geduldig hebben ze even zitten wachten. En dan is het aanvallen. Gelukkig drinkt iedereen goed en dat is ook hard nodig. Liters ranja en bouillon gaan er door heen. Wil wil graag bloemetjes fotograferen en we gaan samen een rondje rond de kerk. Al snel hebben we contact met een Spaanse mevrouw. Hele verhalen vertelde ze. En ik maar ja, en oh, en natuurlijk, een heel mooi, dat denk ik van wel, en zo nog wel een heel riedeltje. Intussen verstond ik er niks van. Zij helemaal gelukkig en wij de slappe lach. Ze hield maar niet op. En wij maar Gracias, gracias. En eindelijk kunnen we terug lopen naar de thee plek. Tijd om naar het hotel te gaan in Leon. Ook hier slapen we gescheiden. Wat is het trouwens een ellende om met de auto in Leon bij hotel Monastica pax te komen. Dan hebben de fietsers in dit geval meer geluk. Die hebben geen last van dood lopende wegen, eenrichtingsverkeer, paaltjes die om hoog staan of andere obstakels. Wij wel. Wij zijn net zo lang als de laatste groep fietsers onderweg om bij het hotel te komen. Maar, eenmaal daar is het heerlijk toeven voor iedereen, met een biertje, glaasje fris of wat anders. Geertje tovert nog wat chips e.d. Uit de bus en we genieten verder op het terras. En die 32 graden...... is gelukt hoor. 

Spreuk van de dag
Wie durft te dwalen vindt nieuwe wegen.