Fietsen naar Fatima - Dag 26 Braga

woensdag 9 augustus 2017 | VNB

Na een enorme klimprestatie gisteren met hellingen tot wel 30% steken de fietspelgrims vandaag de Portugese grens over en komt Fatima steeds dichterbij. Vanavond overnachten ze in Braga. Nieuwe fietsers sluiten zich aan. Bekijk hier het filmpje.

Dinsdag 8 augustus - Verslag van Anneke

Een koude start, 14 graden. Het is droog, al hangen er wel wat grijze wolken. Maar het zonnetje doet zijn best om er doorheen te komen. Gisterenavond is Rob Lijesen (pastor) bij ons aangesloten. Vandaag fietst hij mee met de groep van Lot en 'smiddags met de groep van Gerrit. Zo wil hij met alle groepen een dag of dagdeel meefietsen. De witte auto laten we achter in Cee en Christa en Wil worden "verdeeld" in de twee bussen. Zo ook de bagage uit de auto en de fietsendrager. Volle bak dus. We drinken vandaag in Mazaricos koffie. En wat ben ik blij dat ik niet hoef te fietsen. Dit zijn geen molshopen meer, maar kamelen bulten van 30%. Gelukkig zit alles stevig vast, inclusief de achterklep, anders moesten we nu verder met een lege bus denk ik. En dan hoef ik nog alleen maar in de bus te zitten, niet eens te fietsen. Ik zou het bijna zielig gaan vinden voor de fietsen, maar zolang ze nog kreunend boven komen en lachend weer op de fiets stappen, zal het wel goed zijn denk ik. Half 12 fietst alles weer, 17,5 graad. De tweede etappe is ook 26 kilometer. Als ze weer zo moeten klimmen over die kamelen bulten, dan wordt het late soep. Maar nog steeds geldt: beter laat aan de soep aan in de soep. Dus blijven uitkijken. Kwart voor 3 is alles en iedereen weer vertrokken van de soepplaats. Deze nieuwe plek heeft nogal wat moeite gekost om hem te vinden. Maar met wat heen en weer rijden en bellen hebben we een prachtige plek gevonden met een wijds uitzicht. Zelfs de zee konden we nog zien. En een grotere landelijke gelegen wc kunnen we ons niet wensen. Kwart over 3 dus vertrokken, 19,5 graad. We drinken thee in Caldas de Reis. Het lijkt er op dat het nu meer dalen is , in plaats van stijgen. Ik hoor van de fietsers dat het ondanks de beklimmingen een hele mooie route is. Wij zijn dat, vanuit de auto gezien, helemaal met hen eens. Na 119 kilometer bergen, zon, eten, drinken en fietsen, zijn we dan eindelijk in ons hotel in Pontevedra. Het is dan half 7 en 26 graden. Dus nog steeds "lekker warm".

Spreuk van de dag.
De uitdagingen in ons leven zijn kansen om onze verborgen talenten te ontdekken.

Woensdag 9 augustus - Verslag van Anneke

We starten i.v.m. Het half uurtje later kunnen ontbijten, om kwart over 8. Lekker fris en met de zon die ook al wakker is. 14 graden. Ook weer een prachtige route. Veel groen en heel veel water. Dorpjes en steden die tegen de heuvels en bergen  "aangeplakt" lijken te zijn. Vanmorgen bij het ontbijt kregen onze fietsers de heugelijke mededeling dat de bergen die er voor vandaag ingepland staan, voor een deel "uitgegumd" worden. Er is blijkbaar ook een route waarin de kamelen bulten minder hoog zijn. Ik gun het hen van harte. We drinken koffie in O Porrino. 38 kilometer verderop, bij de kerk midden in het centrum. Deze keer treffen we de kerk ook open. Dus we kunnen ons fietstalent weer even "omzetten" in zangtalent. Even zitten op het muurtje en bijkletsen, al je spierpijn en andere ellende loslaten en achterlaten. Dan gaan we door naar Rubias. We gaan dus weer een land verder. De grens over naar Portugal. Wéér een andere taal, wéér een nieuwe andere kronkel in mijn tong als ik de plaatsnamen probeer uit te spreken. Maar het zal wel goed komen. Ik spreek ook al een aardig mondje "fiets-taal intussen. Van de koffie naar de lunch is het 35 kilometer. Het is 22 graden als we Portugal inrijden. Het zonnetje schijnt lekker. Tot nu toe hoor ik geen klachten over klimmen, bulten, wind of te warm. Het is gewoon goed fietsweer blijkbaar. In Rubiaes is het goed toeven met een bakkie aspergesoep, broodje knak en boterhammen "op aanvraag" met kaas of met zoet. Een "ontspannen" lunch, helaas wel met plakwerk aan een fiets. Is ook weer allemaal goedgekomen. De stalen rossen worden weer van de muur geplukt en bestegen. We trekken verder Portugal in, naar Arcozelo. Het voelt goed hier. Temperatuur is goed, zonnetje lekker, landschap mooi. Fantastisch, wat een fietstalenten. De kamelen bulten lijken hier minder erg dan in Spanje. Zal het straks eens vragen.      Wat de fietsers vertelde: " We zijn over een hele mooie brug gereden en we waren nog maar amper in Portugal en we zagen al een heel mooi Mariabeeld met de drie kinderen. Ook de Portugese chauffeurs blijken niet zo vriendelijk te zijn als in Spanje. Ze rijden veel dichter langs de fietsers. Margo heeft een "tik" zegt ze zelf. Maar ze bedoelt een tik in haar fiets. En ze kijken uit naar een Portugees "ijsmoment". Ze geven een welverdiend compliment aan hun navigator Lot. Lot zelf vertelt dat hij goed op "zijn schaapjes" moet passen. En dat doet hij ook goed. Zouden ze ook een hond hebben om ze bij elkaar te houden? Wat ook ter sprake kwam is dat ze duo-plassen. Zal vast wel heel gezellig zijn." Ik heb er nooit aan gedacht dat er in Portugal een uur tijdsverschil is. We eten vanavond om 8 uur. Dat is dus om 9 uur Hollandse tijd. Mijn maag begint te knorren. Vanavond slapen we in Braga en het is 22 graden nu. Een heerlijke temperatuur vandaag. 22 graden. 

Spreuk van de dag
Op bedevaart gaan, is elkaar niet loslaten.