Fietsen naar Fatima - Dag 28 Coimbra

vrijdag 11 augustus 2017 | VNB

Vandaag reden fietspelgrims naar Coimbra. Morgen komen ze aan op de eindbestemming: Fatima! Gisteren hadden ze een bijzondere viering in bedevaartskerk Bom Jesus de Monte. Benieuwd hoe het met hen is? Bekijk hier het filmpje. 

Donderdag 10 augustus.

Hoera!!! De witte auto is weer "thuis". We rijden vandaag dus  met 3 auto's. Iedereen op zijn eigen plek. De viering die voor gisterenavond was gepland, gaan we vandaag doen in de kathedraal van Tenoes. Dit is iets praktischer voor de fietsers, die dan maar 1 keer deze berg op hoeven te gaan. En het ligt toch op de route van vandaag. Een hele stevige klim naar de kathedraal. Bijna tot aan de hemelpoort, hoor ik wel. We wachten daar op onze "verdwaalde schapen". Wij in het zonnetje op een terrasje en helaas voor hen, zij nog op de fiets. In plaats van 7 kilometer fietsen hebben zij er al 22  op op de teller staan als ze bij de kathedraal aankomen. Intussen heeft iedereen wel zijn koffie op het terras gedronken, voordat de viering begint. De laatste groep doet ook nog snel even een bakkie en dan gaan we een zij-kapelletje in. Het is een mooie "ingetogen" viering. We zingen, we zijn stil, steken een kaarsje aan, geven de vredewens aan elkaar door, kortom we vieren samen. En sluiten af met: Omdat jij kostbaar en mooi bent. Meer dan de moeite waard. Omdat jij, jij bent. Ken je mij? 
Dan rijden we door naar de koffiestop waarvan we een lunchstop maken omdat omdat het dan al bijna half twee is. Koffie mag natuurlijk ook, maar vooral ook soep en brood, in het plaatsje aantast. Half drie is alles en iedereen voldaan en gaan we verder op pad.  De theestop is nu dus op de plaats van de lunchstop in Vermoim. 30,5 graden. Half 4 staan we kant en klaar met meloen, yoghurt, koude macaroni, ranja en koffie en thee. Wachten duurt soms lang, om half 5 zijn er nog maar 2 groepjes bij onze kraam. Een beetje verwarrend is het wel. Na de eerste etappe de lunch en na de tweede etappe de  theepauze. De derde en vierde etappe worden samengevoegd. We wachten rustig af en spreken intussen met de catering af, dat we inplaats van de derde stop bij de kathedraal in Porto, doorrijden naar ons hotel en dan even naar het strand  1,5 kilometer verderop te gaan. De derde stop dus vandaag geschrapt. Per groepje spreken ze af of ze nog naar de kathedraal in Porto gaan of doorfietsen en onderweg een lekker ijsje gaan eten. Dit allemaal in overleg bij de soep, door Ruud, Wil en Geertje. Wij dus geen Porto, geen kathedraal, geen problemen met het parkeren aldaar, maar even lekker uitwaaien aan het strand. Zeelucht snuiven en uitwaaien. Wat de fietsers beslissen dat hoor ik vanavond wel. 
Niet alle fietsers zijn naar de kathedraal geweest. En niet elke navigator heeft dezelfde route gereden. Ik hoor twee verschillende verhalen. De één vertelt: " een prachtige route, een mooie weg. Anderen vertellen: wat een k....... weg. Keien, hobbels, zandpaden, klinkers, 5 kilometer moeten lopen. Nooit nooit meer. Dat was duidelijk. Die groepen waren dus heel laat op onze theestop. Kei-kapot en heel gefrustreerd. Maar we gooien dan al onze pepmiddelen en tactiek in de strijd en dan lukt het wel weer. 22 graden en nog 30 kilometer te gaan.Het was dan ook laat thuiskomen in ons hotel. Kwart over 8. En dat houdt voor ons in, geen strandwandeling meer langs de Atlantische oceaan. Alleen maar de zee ruiken en de meeuwen horen en op 1,5 kilometer afstand de zee zien schitteren. Kwart voor 9 pas aan tafel, maar dan heeft ook iedereen het zweet er nog af kunnen spoelen en zitten we fris aan tafel in ons hotel in Espinho. 

Spreuk van de dag
Als plan A niet lukt, dan telt het alfabet nóg 25 andere letters. En 204 als je in Japan woont.

Vrijdag 11 augustus

Zoals gewoonlijk starten we om 8 uur. Vandaag met de frisse zeewind om de oren. 20 graden. De banden worden nog eens opgepompt, kettingen gesmeerd en de handen met onze supersonische, wonderbaarlijke billen doekjes schoongemaakt. En daar gaat de hele karavaan weer. Op weg naar Pardilho. We staan daar fantastisch, midden op een plein en met allemaal bankjes. Ook voor een echte wc wordt gezorgd. We mogen plassen bij de plaatselijke winkel. En als Nellie aan een mevrouw, die daar op het plein aan het vegen is, vraagt of ze ergens een stempel kan halen op haar pelgrimspas, pakt die mevrouw haar telefoon en belt rechtstreeks naar de burgemeester. De goeie man komt hoogst persoonlijk naar het plein en Nellie mag samen met een aantal anderen meelopen naar het gemeentehuis. Ze krijgen een mooie stempel en er wordt een foto gemaakt voor in "het plakboek". Dan begint hij in het Duits een goeie reis te wensen. Waar wegen elkaar kruisen, kunnen mensen elkaar ontmoeten. De temperatuur gaat weer aardig omhoog. Half 12, en het is 29,5 graad. Dat wordt weer zweten vandaag. We lunchen straks in Oia. Ondanks de warmte toch maar weer soep. Champignonsoep en ook maar eieren bakken met wat zout. Dat hebben ze nodig. Dan zijn de pannenkoeken aan de beurt, maar dáár moeten ze nog even afblijven. Die zijn namelijk voor de theepauze. Voor sommige is dat wel moeilijk, maar die tikken we wel op de vingers. Iedereen komt keurig op tijd "binnen". Eet, drinkt, kletst en buurt of rust wat. Gelukkig is er ook een maisveld in de buurt. We zwaaien ze groep voor groep uit en trekken door naar Casal Comba, 24 kilometer verder. Het is dan 2 uur en 29,5 graden. Tien minuten later is de temperatuur al gestegen naar 33 graden en om half drie 37,5. Ik hoop toch echt dat het niet nog warmer gaat worden, anders vallen ze nog van de fiets af. De geplande plek voor de theepauze is niet echt beschikbaar. Er wordt daar van alles opgebouwd voor een soort dorpsfeest of zoiets. Toch zetten we de auto daar aan de kant. We serveren vanaf één tafel rechtstreeks uit de bus. Voor iedereen een korte stop dus, zittend op de rand van de stoep. Maar ook dát kan heel gezellig zijn. We hebben, wáár we ook maar stilstaan, wel altijd veel bekijks. De meeste van ons dragen alle dagen het witte sponsorshirt van de VNB. Daardoor ben je als groep wel duidelijk herkenbaar. Het ziet er ook wel mooi uit, al die witte shirten. Als we in het hotel aankomen tussen 5 en 6, is het nog steeds 33 graden. Maar we hebben een heus zwembad(je) bij er hotel, dus wie dat wil kan daar even afkoelen. Ik vind het nog steeds super, dat alle fietsers in deze hitte gewoon blijven doorfietsen. Compliment van de catering. 

Spreuk van de dag
Leef met je eigen talent, iedereen is mooi en je bent wie je bent.