Bedevaart Lourdes, LO1863 - dag 5

zondag 13 mei 2018 | Judith Horstink | Wierden

Ondanks dat het Moederdag is, kunnen we niet uitslapen. Maar hoe bijzonder is het, om Moederdag te vieren bij dé Grot in Lourdes!

Iedereen vond vanochtend op het ontbijtbordje een kleine Moederdag attentie. Op Moederdag worden vaak alleen de moeders door de kinderen verwend. Maar is het niet zo, dat wij allemaal zorgen voor iets of iemand? En daarom maken wij er een 'mensen-dag' van. Dus daarom voor iedereen een prachtig gedicht met een kleine attentie.

Na jus d'orange en de croissants gingen we op weg naar de Grot. Daar was een plek gereserveerd voor ons. Dit is de plek waar Maria 18 keer is verschenen aan de 14 jarige Bernadette. Hier is het verhaal 160 jaar geleden begonnen. Tijdens de communie kregen we een regenbui. Volgens de pastoor is dit een extra zegening van boven ;)

Om ons verder te verdiepen in en in de voetsporen van Bernadette, brachten wij een bezoek aan de molen. In deze molen heeft zij in haar goede tijden gewoond. We namen een kijkje in het Cachot, een kamertje van 16 m2 waar ze gewoond en geslapen hebben in slechte tijden. Tenslotte vervolgden wij onze weg naar het graf van de familie van Bernadette Soubirous. Op de terugweg kwamen we langs het museum van Bernadette. We besloten dat we hier ook nog even naar binnen wilden gaan.

Toen was het toch echt tijd voor een kopje koffie. Voor ons gevoel hadden we de 'zeven-heuvelen-route' gelopen tijdens de Nijmeegse Vierdaagse. Die cappucino met een grote dot slagroom hadden we dan ook wel verdiend.

's Middags was er een viering met Handoplegging. Voor enkelen een emotioneel moment.

Na de tweede warme maaltijd van de dag was het tijd voor het zegenen van de devotionalia. Wij hadden hiervoor een speciale ruimte in ons hotel ter beschikking. Onze pastor combineerde dit moment met een hele intieme en prachtige viering. Iedereen stak een kaarsje aan, dit vormde een groot en warm licht in het midden van de ruimte.

Toen was het tijd om de laatste avond in Lourdes te vieren. We gingen naar de bar en de borrelnoten, worst en kaas kwamen weer op tafel. De dag werd weer doorgenomen. Er werd volop gelachen. Maar iedereen voelde dat het de laatste avond in Lourdes was. Het is goed zo, maar ook wel jammer. Het leven is zoveel makkelijker in Lourdes. Er is plek voor iedereen, er is altijd tijd om je verdriet te delen of om iemand een knuffel te geven of te krijgen.